In de spreekkamer van de seksuoloog
Van een vluchtige kus naar een innige zoen
We kennen het allemaal…: de drukte van alledag, een veeleisende baan, smartphones en laptops die piepen en pingen. Onze aandacht wordt opgeëist, verdeeld en soms verkeerd gericht. Iemand is bezig je iets te vertellen en zonder dat je er erg in hebt, reik je naar je telefoon omdat er juist een appje binnenkomt. Je hebt honderd-en-één dingen te regelen voordat je de deur uit kunt en geeft je partner nog snel een kus. Een kus die zo vluchtig is dat jullie lippen elkaar amper raken.
De kus… Hij is er in allerlei soorten en maten. Hij is het thema van kunstwerken en gedichten, we zwijmelen erbij in films. Een kus kan een teken van affectie zijn of onderdeel van een begroeting. Je zegt je partner ermee gedag, maar je kunt hem of haar er ook mee verleiden.
Als puber stond ik wel eens aan de rand van de dansvloer te kijken naar het gezoen van mijn vriendinnen met hun vriendjes op de dansvloer. Lang nadat de schuifelplaat was afgelopen stonden ze daar nog, vrijwel roerloos, terwijl ondertussen de anderen alweer los gingen op een houseplaatje. Zoenen speelt vaak een grote rol in die levensfase. Het is echt een op zichzelf staande activiteit waar jonge mensen veel waarde aan kunnen hechten. Maar blijft dat ook zo? Ga eens voor jezelf na; welke rol speelt zoenen in jouw relatie? Zoenen jullie nog wel eens uitgebreid met elkaar, ook los van ‘een echte vrijpartij’? Of gebeurt dat eigenlijk alleen nog maar routinematig of is het voorbehouden voor in de slaapkamer?
In mijn praktijk zie ik regelmatig koppels die elkaar op intiem gebied zijn kwijtgeraakt. Ze beschrijven zichzelf wel nog als maatjes of partners die samen een huishouden of gezin draaiende houden, maar ze zijn het liefdeskoppel in zichzelf mettertijd verloren.
Er is vaak nog wel seks, maar dat is te weinig,onbevredigend, niet opwindend, saai of pijnlijk. Soms voelen partners zich ook niet echt gezien door de ander: “Vroeger kreeg ik meer aandacht, knuffels en complimentjes.”
Een van de eerste dingen die ik dan vaak bespreek is tijd nemen en aandacht besteden. Tijd om samen leuke dingen te doen, met aandacht voor elkaar. Vaak is dat best een uitdaging in hun drukke bestaan. Maar voor sommige dingen heb je niet eens zoveel tijd nodig, maar je moet er wel aandacht voor hebben. Neem nou die kus… Waarom zouden we genoegen nemen met een vluchtige kus die amper binnenkomt als je met een paar tellen meer veel meer verbinding kunt creëren? Een suggestie die ik dan bijvoorbeeld geef is: “Sta de komende weken eens wat meer stil bij die kus bij het weggaan en het thuiskomen. Laat die eens net wat langer duren, zodat het geen vluchtige kus blijft maar een intieme zoen wordt. Een kus met aandacht.” Door deze kleine verandering voel je je ineens weer een stukje meer gezien door elkaar. Ik zou zeggen: probeer het eens!
